© STRAUS reizen en vakantie 2011/2012 Programma TUI Nederland COURTESY CLUB reis 2007 verkorte versie woensdag 6 juni 04:15 - uiterste meldingstijd bij de ArkeFly vertrekbalies op Schiphol 06:15 - vertrek per ArkeFly vlucht TFL 483 naar Terceira 08:50 - aankomst op de luchthaven van Terceira (lokale tijd) 09:30 - transfer naar hotel do Caracol in Angra do Heroismo 10:00 - ontvangst en registratie 11:30 - via Ribeirinha rijden we naar Sao Sebastiao. Route langs de kust, lunch. 16:30 - terugkeer in hotel do Caracol 19:30 - vertrek richting Angra do Heroismo voor het diner, ontvangst en aperitief 20:00 - diner in Pousada Forte Sao Sebastio 22:30 - verwachte terugkeer in het hotel donderdag 7 juni 08:00 - ontbijt 09:30 - zakelijk gedeelte in de conferentiezaal 13:00 - informele walking lunch 15:00 - vertrek naar de hoofdstad van Terceira: Angra do Heroismo 18:00 - per bus terug naar het hotel 19:00 - per bus naar de Quinta de Nossa Senhora des Merces, diner 23:00 - verwachte aankomst in het hotel vrijdag 8 juni 05:45 - ontbijt 06:30 - transfer naar de luchthaven 08:00 - vertrek met vlucht SP401 naar Ponta Delgada op het eiland Sao Miguel 08:40 - aankomst op de luchthaven van Ponta Delgada 09:30 - ontvangst in de haven 10:00 - walvis- en dolfijnentocht 13:00 - lunch in restaurant O Guarajau in Ribeira Quente 14:30 - rit via Furnas Valley en de Pico do Ferro naar het hotel 16:30 - welkom en registratie in het hotel 19:30 - vertrek naar een restaurant voor het diner 23:00 - verwachte terugkeer in de hotels zaterdag 9 juni 08:00 - ontbijt 09:00 - bezoek aan de lokale markt van Ponta Delgada 11:00 - rit naar de beroemde krater Caldeira das Sete Cidades, lunch onderweg 15:00 - via een mooie kustroute terug naar het hotel zondag 10 juni Dag ter vrije besteding! maandag 11 juni 08:00 - ontbijt, transfer naar de luchthaven 13:00 - vertrek per SATA Internacional vlucht S4 550 naar Schiphol 18:55 - verwachte aankomst op Schiphol N.B.: het kan zijn dat we op vrijdag 8 juni in een groep worden ingedeeld met een iets afwijkend programma. Mijn dagboek/blog Dinsdag 5 juni 2007, de dag voor vertrek De dag voor vertrek zou eigenlijk niet moeten bestaan. Altijd van allerlei zaken die op het laatste moment nog gedaan moeten worden. Zo heb ik vanmorgen eerst Daphne naar school gebracht want die moet vanmiddag na school naar de tennisles in Roermond, moet dan ook weer opgehaald worden. Dus dat kost al ruim een uur. Toen even naar de zaak om nog wat notities klaar te leggen van dingen die nog gedaan moeten worden. Daarna boodschappen gedaan zodat oma (die in huis komt) daar geen omkijken naar heeft. Nu even met de hond het bos in zodat die ook zijn energie kwijt kan en dan zorgen dat het huis in orde komt, de laatste was en strijk verzorgen en daarna.....koffers pakken. Het was me het dagje wel, alleen al de strijk was de hele avond werk. De koffers gaan we nu pas pakken (het is rond middernacht) en om 01:30 zullen we gaan vertrekken richting Schiphol. Eerste dag, woensdag 6 juni 2007 Om 02:00 uur zijn we thuis vertrokken, veel te laat........We besloten om over Venlo te rijden i.p.v. de normale route over Roermond omdat via Venlo waarschijnlijk iets sneller zou zijn i.v.m. de wegwerkzaamheden in Roermond. Maar ach, wat kwamen we bedrogen uit. De A73 Venlo - Eindhoven was bij Someren afgesloten voor alle verkeer en we werden via Asten en Nederweert teruggeleid naar de autoweg A-2 Maastricht - Eindhoven, dus de weg die we zouden nemen als we via Roermond hadden gereden. Om kort te zijn: een hoop stress met alle vrachtverkeer binnendoor, een uur en een kwartier na vertrek thuis waren we 20 km. van Roermond. Wat doen we nu, we zijn veel te laat. Of terug naar huis of met volle vaart (veel te hard) naar Schiphol. We kozen voor het laatste, nu maar hopen dat er niet te veel bekeuringen komen. We waren maar 20 minuten te laat bij het meetingpoint op Schiphol, dus dat viel achteraf toch nog mee. Om precies 06:15 uur vertrokken we met ArkeFly, we zaten op de 4e rij in de Comfort Class, redelijk comfortabel. De vlucht verliep rustig hoog boven een witte wolkendeken, heel West-Europa lag dus onder de bewolking. Een half uurtje voor de landing op Terceira (2 uur tijdsverschil, hier is het vroeger) braken de wolken wel wat open maar de deken werd nu een berglandschap van wolken waarvan sommige behoorlijk zwart. Dus: regen! De laatste minuten waren een beetje ruwer en in de stromende regen arriveerden we op het 3e eiland (in grootte) van de Azoren, bij de hoofdstad Agro de Heroismo. Het laatste stuk vanuit de lucht gaf een eerste indruk van het eiland: veel groen en witte huisjes die wel blokkendozen leken. Dat bleek later best mee te vallen, de huisjes waren in vele kleuren geschilderd, wel veel wit, maar ook rose, geel en groen. De TUI-vertegenwoordigers stonden al te wachten en per bus maken we een rondrit over het eiland met af en toe een lekker zonnetje en af en toe regen. Koffiestop met hapjes in Restaurante Rocha (met Nederlandse menukaart) in Porto Judeu en vervolgens via enkele bezichtigingen naar het adres voor de lunch in Praia. Geserveerd werd een smakelijke vismaaltijd (wrakvis) met begeleiding van een typisch Azoriaans (amateur)orkestje, 3 gitaristen, een zanger en een zangeres. Er wordt aangekondigd dat dit optreden wordt aangeboden door de burgemeester. Terceira heeft een oppervlakte van ruim 400 km2, lengte 29 km., breedte 17,5 km. De zuivelindustrie is hier bijzonder belangrijk, in de vele weilanden staan ruim 50.000 koeien. Overal op het eiland zie je de, door lavastenen ommuurde weilanden. Er zijn 3 vulkaansystemen, de Serra de Santa Barbara in het westen is met ruim 1.000 meter het hoogste vulkaansysteem, de vulkaan was in 1762 voor het laatst aktief. De kust is ruw en op slechts een beperkt aantal plaatsen toegankelijk. Na de lunch naar het eerste hotel: do Caracol in Agro do Heroismo. We hebben een prachtige suite over 2 etages met 2 badkamers en een fantastisch uitzicht over de zwembaden en de baai. Om 18:00 lokale tijd maken we een stadswandeling en vervolgens worden we naar Pousada Forte Sao Sebastiao gebracht voor een smakelijk en gezellig diner. Met ons is alles uitstekend, wel een beetje moe maar dat slapen we er vannacht wel van af. Groeten en liefs naar iedereen thuis en op de zaak! Tweede dag, donderdag 7 juni 2007 Na het ontbijt conferentie. Lunch in het hotel. In de middag vervolgen we onze rondrit over het eiland Terceira. Het valt meteen (gisteren ook trouwens) op dat het landschap erg groen is en de verschillende weilanden afgezet zijn met muurtjes bestaande uit lavastenen. Hetzelfde geldt voor de groentetuinen, de wijnvelden, de bananenplantages e.d. Allemaal met lavastenen muurtjes eromheen. Bezoek aan de Gruta da Natal waar we via vele trappen helemaal onderin de krater terecht komen. Het weer is nog steeds hetzelfde, regen afgewisseld door af en toe wat zon. We rijden door naar het plaatsje Biscoitos aan de ruige noordkust waar gelegenheid is om de op de lavastenen brekende golven te fotograferen. Onderweg zien we nog een opleidingsschool voor stieren, hier kan geoefend worden voor een van de tradities op het eiland: het straat-stierengevecht. Het eiland heeft het hele jaar door tal van traditie- festiviteiten, het begint met de nieuwjaarsvriering en eindigt met de oudejaarsviering, iedere maand is er wel iets dat gevierd moet worden. Biscoitos is het centrum van de wijnindustrie op Terceira. Omdat – vanwege het hellende en ruige landschap – de druiven handmatig moeten worden geplukt, is de wijn wel kostbaar (en lekker!). Onze gids is net als gisteren weer Paula. Ze spreekt uitstekend Engels en vertelt doorlopend over de natuur, cultuur en geschiedenis van het eiland. Zo horen we o.a. dat het gemiddeld inkomen per hoofd van de bevolking 400 euro bedraagt, een gemiddelde werknemer verdient 1000 euro bruto. De belangrijkste middelen van bestaan zijn de landbouw en de veeteelt. De meeste Azorianen spreken redelijk tot goed Engels, o.a. door de band met de Verenigde Staten waar veel Azorianen naar geemigreerd zijn. Langs de westkust en het enige vissersplaatsje van Terceira rijden we weer Angra terug. Om 18:00 zijn we weer bij ons hotel waar we tot 20:00 vrij zijn, daarna rijden we naar een restaurant voor het diner. Het diner wordt geserveerd in de prachtige Quinta de Nossa Senhora das Merces. We worden ontvangen door het echtpaar Dos Santos. Hier brachten koning Juan Carlos en koningin Sofia hun vakantie door. We dineren in een sfeervolle ambiance met aangename, rustige live muziek. Tegen middernacht zijn we weer terug in ons hotel. Derde dag, vrijdag 8 juni 2007 Om 05:00 al de wake up call. De laatste spullen in de koffers doen, snel ontbijt en om 06:30 zitten we al in de bus naar de luchthaven voor de vlucht met SATA naar Ponta Delgada op het eiland Sao Miguel. Na het inchecken nog wat rondhangen en om exact de geplande tijd van 08:00 rijdt het vliegtuig naar de baan. Het is een propellervliegtuig die 4 x per dag de verbinding onderhoudt tussen de twee eilanden. Om 08:40 landen we in Ponta Delgada waar we o.a. worden opgewacht door onze gids voor de komende dagen Jaume. We rijden naar de haven voor koffie en een broodje en om te kijken of de snelle boten kunnen uitvaren voor het “whale watching”. Na wat discussie over en weer wordt besloten het toch maar te doen ondanks het matige weer, de hoge golven en de af en toe vallende regen. Els gaat mee, Guus gaat met 8 anderen een tocht per bus over het eiland maken. Els: het was geweldig, we hebben van heel dichtbij walvissen gezien en in de verte springende dolfijnen. Het was een belevenis die ik niet had willen missen. Het was wel wat ruw, maar niemand is ziek geweest, alleen maar nat. Guus: wij hebben met Jaume (wat een goede, humorvolle gids!) een tocht gemaakt door het binnenland naar een likeurproeverij in de mooie stad Ribeira Grande en een theeplantage. Dat vond ik wel wat verrassend, theeplantages op de Azoren. In een theefabriek hebben we de ouwerwetse manier van verwerken nog kunnen zien, veel wordt nog steeds handmatig gedaan. Op het hoogtepunt van de theeproduktie waren er op Sao Miguel maar liefst 62 theeplantages, nu is Cha Gorreana (uit 1883) de enig overgeblevene. Ribeira Grande is een mooie stad met ruim 10.000 inwoners, de rijkdom van de vroegere sinaasappel-baronnen is nog duidelijk zichtbaar. De stad herbergt ook een interessant volkenkundemuseum. Ribeira Grande heeft al sinds 1507 stadsrechten, de rivier deelt de stad in twee stukken en bij de centrale brug is een mooi park (Jardim Publico) waar je heerlijk een uurtje kunt relaxen. De gelijknamige rivier is de grootste van Sao Miguel en ontspringt net onder de Monte Escuro. In het centrum bevindt zich ook het stadhuis uit de 17e eeuw, een markant monument door o.a. de toren met het uurwerk. Vroeger was dit een kerk die door Jezuiten gerund werd. De toren stamt uit de 18e eeuw, toen werd het gebouw eveneens een gevangenis. Nu is hier ook de bibliotheek en het stadsarchief gevestigd. Maar er is nog meer wat je op de Azoren misschien niet verwacht: druivenvelden, bananenplantages, ananas-kassen, sinaasappelboomgaarden en tabaksvelden. Sao Miguel heeft zijn eigen tabaksindustrie met produktie van sigaretten en sigaren. Deze sigaren (van klein tot groot) worden door de kenners onder ons als van uitstekende kwaliteit beoordeeld en er wordt dan ook druk gepaft, ook door de vrouwen! Er zijn nog 2 tabaksfabrieken vlak bij Ponta Delgada: Sao Miguel Fabrica de Tabaco Micaelense (gesticht 1866) en de Fabrica de Tabacos Estrela (bezoek mogelijk op donderdagmiddag). Vlakbij bevinden zich ook de suikerfabriek Acucar Siniga (bezoek mogelijk op woensdagmiddag), het slachthuis en de melkfabriek Loreto. Voor de lunch rijden we naar restaurant O Guarajau in Ribeira Quenta. Het is gezellig maar wel krap. Hier komen ook de andere medereizigers die de walvistocht hebben gemaakt en het tweede deel van de groep die met een later vliegtuig gekomen zijn, er weer bij. In de middag bezoeken we met ons allen het kuuroord Furnas (ca. 1000 inwoners), bekend om de gaten in de aardkorst die de basis vormen van de 22 zwavel- en warmwaterbronnen. Het stadje ligt schilderachtig in de 6,5 km. lange en 290 m. diepe vulkaankrater. In 1630 was de laatste uitbarsting en een lange tijd was het dal onbewoond. In de 18e eeuw bouwden de sinaasappelboeren hier prachtige herenhuizen en zomerverblijven, de prachtige tuinen zijn hier ook nog de erfenis van. De geneeskrachtige werking van het water (o.a. reuma, bronchitis, huid- en spierziektes) was gauw bekend op het hele eiland en de plaatsen werden druk bezocht. In 1930 werd het Centro Termal geopend waar in de zomermaanden verschillende therapieen worden aangeboden. Op dit moment wordt een nieuw 5-sterren hotel gebouwd dat een topper moet worden op het gebied van thermaalbaden. De 22 hete bronnen zorgen het hele jaar door voor een aangename temperatuur en een wat minder aangename reuk. Een bezoek waard is het park Terra Mostra met een meertje dat door de bronnen wordt gevoed en een groot aantal exotische planten. Het water in het meertje ziet er niet zo aantrekkelijk uit, het is een beetje bruinachtig. De temperatuur is echter heerlijk, gemiddeld het hele jaar door ongeveer 38 graden. Het park werd vanaf 1770 aangelegd door de Amerikaanse sinaasappelexporteur Thomas Hickling die hier zijn zomerresidentie bouwde. Om ca. 17:00 uur zijn we bij ons hotel op een half uurtje rijden van Ponta Delgada: Bahia Palace. Van ver zien we Bahia Palace al liggen, het ligt helemaal alleen in een prachtige tuin direct aan zee en heeft een lang, openbaar zandstrand. De eerste indruk is heel goed en de kamer is luxe ingericht. Om 19:30 worden we opgehaald bij het hotel voor het afscheidsdiner in Ponta Delgada, morgen gaat immers de Raad van Bestuur van TUI en een aantal andere TUI-medewerkers en een klein aantal andere medereizigers weer terug naar Nederland. Het diner is ook weer op een zeer bijzondere lokatie en wordt aangeboden door de Azoriaanse regering en het Buro van Toerisme. Er worden enkele toespraken gehouden en o.a. Jetty, de mede-organisator van deze reis en bijna in de VUT, wordt in het zonnetje gezet. Even na middernacht zijn we weer terug bij ons hotel. Het was weer een lange dag! Vierde dag, zaterdag 9 juni 2007 Na een goed ontbijt (buffet) worden we om 10:00 opgehaald voor de laatste dag met een programma. In hotel Calora halen we de laatste medereizigers op en vertrekken naar Ponta Delgada. De route naar hotel Calora gaat trouwens via nauwe straatje waar ook nog veel auto's geparkeerd staan. Het is verbazend hoe ontspannen en vakbekwaam de chauffeur zijn bus daar doorheen stuurt. Het laatste stuk moet hij zelfs op een stijle weg achteruit rijden, maar ook dat is geen enkel probleem. Een echte vakman. Het eiland heeft 75.000 koeien dus de veelteelt zal nog lang het belangrijkst blijven, er zijn 2 melkfabrieken die zorgen voor export naar o.a. Portugal. De hier vervaardigde kazen zijn heerlijk, van jong tot oud. In Ponta Delgada stappen we uit op de Avenida Infante Dom Henrique aan de haven bij de kerk Sao Sebastiao en het toeristenburo. Op het plein (de toegang naar de binnenstad) staat de stadspoort Portas da Cidade met 3 bogen (uit 1783) en een standbeeld van Cabral die een belangrijk aandeel heeft gehad in de ontwikkeling van het eiland. De stadspoort was vroeger de toegang tot de stad maar is nu een van de kenmerken van Ponta Delgada. Door de bogen heen zien we de Igreja Matriz de Sao Sebastiao (Sao Sabastio was de eerste beschermheilige van het eiland), de belangrijkste kerk van Ponta Delgada en de enige met een uurwerk. Deze kerk werd eerst als kapel gebouwd als dankgeschenk voor het uitroeien van de pest die van 1523 tot 1531 het eiland in zijn greep had. In de 18e eeuw werd de kapel uitgebreid en er werden barokke elementen toegevoegd. We maken een wandeling door de smalle straatjes van de binnenstad naar de groenten-, bloemen- en fruitmarkt Mercado Municipal waar de regionale produkten verkocht worden. Ponta Delgada (in 1499 gesticht) is de hoofdstad van de Azoren en heeft 25.000 inwoners, het hele eiland Sao Miguel 145.000. De stad maakt - als je er binnenrijdt - de indruk van een grote stad. Maar dat valt als je er rondloopt wel mee: gezellige, smalle straatjes en historische huizen met leuke balkons en kleine, prachtige parken waarvan de meeste in Engelse stijl. Alles op het eiland is nog authentiek, maar we hebben de indruk dat dit heel snel zal gaan veranderen. Zo wordt er in Ponta Delgada een geheel nieuwe havenboulevard aangelegd en ook op andere plaatsen kunnen je zien dat het eiland wordt voorbereid om meer toeristen te gaan ontvangen. Dus eigenlijk moet je NU gaan zolang het nog onbedorven is. De belangrijkste bronnen van inkomen zijn: landbouw- en veeteelt, visserij, dienstverlening en toerisme, in deze volgorde. Maar toerisme zal gauw opschuiven naar plaats 3 en dan 2, ongetwijfeld! Ponta Degada heeft ook een mooie shopping-mall: Parque Atlantico met o.a. de supermarkt Modelo, een groot aantal winkels waaronder veel modezaken, restaurantjes, een apotheek, fotozaken en een bioscoop. We hebben niet veel tijd en lopen er in een flink tempo doorheen. We rijden verder naar de indrukwekkende krater Caldeira das Sete Cidades met een omtrek van 12 kilometer. We stoppen bij de uitkijkpost Vista do Rei (dat in 1901 ook door koning Carlos I werd bezocht) en maken druk foto's van de 2 kratermeren, de ene blauw en de andere groen: Lagoa Azul en Lagoa Verde. Hier ligt tegen de berg het hotel Monte Palace, in 1989 geopend met 5-sterren en 160 bedden in prachtige suites. Echter, het hotel ligt er nu vervallen bij, binnen 6 maanden na opening was het al failliet. Een mooi voorbeeld van toeristisch mis-management door de Franse en Belgische beleggers. Bij een vrouwtje dat poppen van maisbladeren maken kopen we als souvenir een exemplaar dat ze net heeft gemaakt. Ze verkoopt er verschillende voor 10 euro per stuk en ze zal ongetwijfeld een riant inkomen hebben! De krater (de grootste van de Azoren) is slechts 500 jaar oud. In 1444 was er een geweldige knal met een explosie waarbij de top van een 1200 meter hoge berg werd weggevaagd. Lieflijk beneden naast de kratermeren ligt het dorpje Cidades (nog geen 1000 inwoners) waar we gaan picknicken in het park bij de kerk Igreja de Sao Nicolau, de patroonheilige waarvoor op de tweede zondag in augustus een groot feest wordt gevierd. Na de picknick hebben we gelegenheid om te mountainbiken of te wandelen. We lopen naar de rand van het dorp waar we op een bankje naar huis bellen. We spreken Daphne en Yannick en alles lijkt thuis naar verwachting te gaan. Leuk om ze te spreken, de voorgaande dagen hadden we wel sms-contact. Ze vertellen dat het ook met oma goed gaat, ze is wel erg bezorgd. Dadelijk krijgt ze bezoek van haar vriendin mevrouw Niens, dat heeft ze ook wat afwisseling. Het weer is nu een stuk beter al wisselen bewolking en zonnetje elkaar regelmatig af. Maar na het keuvelen op het bankje zijn we zowaar een beetje in het gezicht verbrand! In de namiddag zijn we weer terug in het hotel. Het programma is nu afgelopen, we krijgen nu een huurauto (VW-Polo) en we zijn vrij tot maandagmorgen. Omdat zowel de voorzitster als 2 andere leden van de ITAC ook deelnemen aan deze reis, besluiten we op initiatie van Saskia gezamenlijk te gaan dineren in Vilafranca en te brainstormen over ITAC nu en ITAC in de toekomst. Het is een vruchtbare avond. Om ca. 00:30 worden we door de taxi teruggebracht naar ons hotel Bahia Palace en aangezien de bar al gesloten is, liggen we op een redelijke tijd in bed! Vijfde dag, zondag 10 juni 2007 Wat een genot, we slapen uit tot maar liefst 08:00. Om 09:30 ontbijt, daarna naar de kamer om nog wat notities te maken vanuit de herinneringen van de laatste dagen. Tegen 12:00 nemen we het autootje en rijden langs de zuidkust naar Vila Franco do Campo. Dit stadje was tot 1522 de hoofdstad van Sao Miguel maar werd in dat jaar grotendeels door een aardbeving verwoest. Bezienswaardig is hier de kapel Nossa Senhora da Paz met de prachtige trappen en een van de mooiste uitzichten van het eiland. Dan gaan we richting noorden het binnenland in naar het meer van Furnas waar we ook al met de bus geweest zijn. Maar we willen de omgeving nog eens zelf ontdekken. Er zijn prachtige bossen met walking-trails, van licht tot zwaar. Wat is het eiland toch mooi groen, maar ook vandaag wisselen de zon en de buien elkaar trouw af. In deze omgeving komt op verschillende plaatsen stoom uit de grond, dat is de zwavel die een heel aparte reuk heeft. De Azorianen zijn er vandaag massaal op uit getrokken en op verschillende fumeroles (de plaats waar de stoom uit de grond komt) worden maaltijden bereid, vooral de traditionele cozido. De Cozidode Furnas is een schotel die bestaat uit verschillende soorten vlees en groentes. Overal zie je kranen waar het natuurlijke water uit komt, heel vreemd vinden wij dat het de ene keer warm is en de andere keer ijskoud. In de botanische tuin Terra Nostra (ruim 12 ha.) is een natuurlijk, warm thermaalbad waar druk gebruik van gemaakt wordt (entreegeld). De bomen en planten zijn geimporteerd uit Australie, Nieuw Zeeland, Zuid Afrika en China. We rijden terug naar de zuidkust naar Povoacao (betekent vesting) waar we een bezoek brengen aan de haven waar enkele vissersboten liggen. De eerste Portugese kolonialisten kwamen hier in 1427 aan land. Het plaatsje heeft nu bijna 7000 inwoners en in het centrum bevindt zich een leuk, klein parkje met een monument voor de eerste kolonialisten. Van Povoacao gaan we weer het binnenland in richting Nordeste. Het is een tweederangs weg (we komen in een half uur niemand tegen) maar het is prachtig: schitterende, wilde hortensias langs beide kanten van de weg, veel kaktussen en natuurlijk weilanden met heel veel koeien. Het is hier waarschijnlijk vannacht slecht weer geweest want op verschillende plaatsen liggen bomen over de weg, we kunnen overal net langs. In Nordeste (een plaatsje met 1 klein hotel en ca. 1350 inwoners) maken we een pauze en drinken koffie bij de lokale horecaonderneming, een bar/restaurantje met terras. De speciale koffie (galao, in een langwerpig glas) kost maar liefst 90 cent. Het is hier werkelijk nog redelijk goedkoop, maar dat zal ook de komende jaren veranderen, vrezen wij tenminste. Je moet echt NU komen, voordat het bedorven is. Vanuit Nordeste rijden we langs de noordkust - met af en toe prachtige vergezichten als de zon doorkomt - via Fanals da Agua en Sao Bras naar Ribeira Grande waar we in een supermarkt wat lekkernijen halen. Van hier uit is er een prachtige nieuwe snelweg naar Ponta Delgada. Even voor de hoofdstad slaan we linksaf naar Lagoa en voordat we het eigenlijk door hebben, zien we ons hotel al liggen. De zon schijnt er nu vol op en het is een prachtig gezicht. Uiteraard stoppen we en maken een groot aantal foto's vanaf een uitkijkpost (mirador). Trouwens, overal op het eiland vind je om de paar kilometer een picknickplaats waar vooral op zondag (en dat is het vandaag) veel Azorianen met de hele familie een deel van de dag doorbrengen. Op elke picknickplaats zijn grote barbecues waar vrijelijk gebruik van gemaakt kan worden en overal is een kraan met drinkbaar water. Er zijn ook tal van prieeltjes met tafels en banken waar het eten dan opgediend wordt, het lijkt heel gezellig en overal zie je dekens op de grond uitgespreid waar kinderen en volwassenen een uurtje of zo rusten. Het is even na 18:00 als we in Bahia Palace terugkeren en we maken weer een groot aantal notities om later goede informatie op internet aan onze klanten te presenteren. Dan nog even de blog maken en online zetten en zo rond 20:25 stappen we weer in de auto om ergens een gezellig restaurantje te zoeken in Vila Franca do Campo. We belanden in restaurant Atlantico, een eenvoudig, net restaurant waar we een heerlijke schotel eten van reuze-garnalen. Meerdere reisgenoten hebben hetzelfde restaurantje gevonden en we nemen Saskia en Robert (die per taxi gekomen waren) mee terug naar het hotel waar we aan de bar nog een drankje nemen. En dan morgenochtend............weer naar huis. Om 10:00 worden we in ons hotel opgehaald en zo rond 18:00 zullen we op Schiphol landen. De terugvlucht gaat met de luchtvaartmaatschappij van de Azoren: SATA. Tot morgen! Zesde dag: maandag 11 juni 2007 Om 07:30 opgestaan (een heerlijk zonnetje schijnt), koffers gepakt, ontbeten. Om 10:00 staat de bus klaar voor het hotel en een kwartiertje later vertrekken we via hotel Caloura naar de luchthaven van Ponta Delgada waar we om ongeveer 11:10 aankomen. Het inchecken gaat snel evenals de controle van de handbagage. We hebben tijd genoeg, de vlucht met SATA heeft ongeveer 20 minuten vertraging. Zo tegen 13:30 lokale tijd vertrekken we met de Airbus A 320, de vlucht is erg comfortabel en om 18:50 lokale tijd staan we aan de gate op Schiphol. Bij de bagageband nemen we afscheid van onze medereizigers, pikken de bagage op en rijden linea recta zonder omleidingen naar huis waar we zo tegen tienen de kinderen in onze armen sluiten. Het was een leerzame reis, niet alleen wat betreft de Azoren maar zeker wat betreft de reisindustrie in het algemeen. In de komende weken zullen we onze notities (een heel notitieblok vol) en de ruim 1250 fotos nog eens de revue laten passeren en de informatie op deazoren.nl aanpassen en uitbreiden. We danken TUI voor de goede organisatie en de hartelijkheid! In ons vakgebied hebben we er weer een paar vrienden bij, en dat doet ons goed! Alleen al daarvoor was de reis meer dan de moeite waard. Extra informatie Azoren De Azoren zijn een Portugese eilandengroep in de Atlantische Oceaan op ca. 1500 km. van het Europese vasteland en 3600 km. van Noord Amerika. Het geheel bestaat uit 9 grote en een aantal kleine eilanden. De bewoonde, grotere eilanden zijn Santa Maria en Sao Miguel in het Zuidoosten, Flores en Corvo in het Westen en daartussenin Faial, Sao Jorge, Terceira, Graciosa en Pico. Het grootste eiland is Sao Miguel (ca. 760 km2) en daar bevindt zich ook de hoofdstad Ponta Delgada met ca. 21.000 inwoners. De Azoren tellen totaal ca. 250.000 inwoners. Op kaarten uit de veertiende eeuw zijn de Azoren al te herkennen. In 1427 werden de eilanden door Diogo de Silves in opdracht van Hendrik de Zeevaarder in bezit genomen en onder Portugees bestuur geplaatst. Ook Nederland speelt een rol in het begin van de 15e eeuw. Isabella van Portugal was in 1430 getrouwd met Filips de Goede, de Hertog van Bourgondie. Omdat de Nederlanden onder de heerschappij van Bourgondie vielen, behoorden ook Nederlandse/Vlaamse boeren tot de eerste kolonisten van de Azoren. Tegenwoordig herinneren de windmolens op Faial nog aan die tijd, ook enkele families hebben nog Nederlandse/Vlaamse namen zoals de familie "De Bruges". Politiek behoren de Azoren tot Portugal, ze hebben echter sinds 1976 een verregaande, autonome status met een eigen regering. De regering zetelt in Ponta Delgada, het parlement in Horta (iedere 4 jaar verkiezingen) en de Minister van de Republiek in Angra do Heroismo, de tweede stad van de eilandengroep met ca. 13.000 inwoners. De officiele taal is het Portugees, al is het in de loop van de tijd een soort dialect geworden dat zich toch wel van het officiele Portugees onderscheidt. Zelfs van eiland tot eiland zijn er aanmerkelijke verschillen. Veel Azoreanen spreken redelijk goed Engels dat op school onderwezen wordt. De Azoren hebben hun eigen universiteit in Ponta Delgada met faculteiten die over de eilanden zijn verspreid. De bewoners zijn bijna allemaal katholiek. Ieder dorpje heeft zijn eigen beschermheilige en de plaatselijke feesten trekken niet alleen de eigen bewoners maar ook kennissen en familie van andere eilanden en zelfs uit het verre buitenland. Natuurlijk is dan het hoogtepunt de processie naar de kerk waarbij alle huizen getooid zijn met vlaggen en de straten bedekt zijn met schitterende bloemenmozaieken waaraan het hele dorp heeft meegewerkt. In de middag en avond wordt dan uitgebreid gefeest, vaak tot in de zeer later uurtjes met zowel folklore als popmuziek!